Het uit Engeland afkomstige break-a-way lood kreeg in Nederlandse zeeviskringen al snel de naam klaplood. Er bestaan verschillende modellen van dit type lood: sommige zijn uitgerust met kralen, andere hebben stukjes plastic op de ankers - die altijd van gehard roestvrij staal zijn. De overeenkomst is dat de uitstaande ankers redelijk tot goed grip hebben op de zeebodem, maar wegklappen zodra krachtig aan de lijn wordt getrokken. Bij het binnendraaien grijpen ze, in tegenstelling tot vaste ankers, dus niet meer voortdurend in het zand. Dat is wel zo prettig. Een nadeel van klapankers is dat ze snel vervormen en onbruikbaar worden als gevolg van botsingen tegen beton en basalt. Vandaar het advies om dit type lood alleen te gebruiken bij het strandvissen.

Bron: Het Visblad

© Onderlijnenvooropzee.com