Het uit Engeland afkomstige break-a-way lood kreeg in Nederlandse zeeviskringen al snel de naam klaplood. Er bestaan verschillende modellen van dit type lood: 

sommige zijn uitgerust met kralen, andere hebben stukjes plastic op de ankers - die altijd van gehard roestvrij staal zijn. De overeenkomst is dat de uitstaande ankers redelijk tot goed grip hebben op de zeebodem, maar wegklappen zodra krachtig aan de lijn wordt getrokken. Bij het binnendraaien grijpen ze, in tegenstelling tot vaste ankers, dus niet meer voortdurend in het zand.

Voor het complete verhaal én een duidelijke illustratie verwijs ik je naar het artikel over het Break A Way Klaplood.