Folkz! Met den Baartjen de Biesbosch op. Helaas is het weerbericht steeds dreigender geworden de afgelopen 48 uur. Was er eerst slechts sprake van enige buien in het uiterste zuiden, op de ochtend zelf luidde het: ‘in de middag regen, alleen nog droog in het uiterste noorden.” Half acht was de afspraak in het haventje en om half acht rijdt Bart in de Ford Ka het terrein op. Ik kan mijn ogen nauwelijks geloven!

Ik krijg bewonderend gemompel met mijn scherpe en doelbewuste trailermanouvres: in één keer zonder aarzelen naar achteren de plomp in, kom daar maar eens om vandaag aan de dag!

Het is zwaarbewolkt en het neigt eigenlijk al naar lichte motregen. We zetten wat ondiep lopend kunstaas op en trollen de haven uit. Wanneer ik het kanaaltje opvaar is het gelijk raak! Meestal zijn het de kleinere vissen daar, maar dit is in ieder geval iets behoorlijks. Het blijkt een zestiger snoekbaars!

Bart mag ‘m vasthouden, Ik heb ‘m gevangen! Laat dat even duidelijk zijn!

En laat Bart nou aan het eind van het kanaal ook een aanslag krijgen! Waarschijnlijk een snoek, maar deze schiet helaas los. Wat een mooi begin! Ze zijn los! Nou nog onder de Geertruidenbergse brug door. Kijken of we de Grote Rubberbijter aan de haak kunnen slaan. We doen nog een extra rondje, maar niks. Door naar de Amer, de Biesbosch in. Er staat weinig wind en het is behoorlijk zacht. We ronden al trollend de kop van de strekdam naar de Spijkerboor. Bart heeft er zo’n platte, enorme plastic ‘brasem’ opzitten van Musky Innovations.

Die dingen zijn 22,50 euro! Maar de actie is schitterend, niet van echt te onderscheiden. Niettemin krijgen we geen beten. Verder, de vaargeul op en trollen maar. In tegenstelling met de vorige sessie geen visser te zien.

Langzaam varen we richting de Vier Winden. Wanneer we de vernauwing naderen gaan we over op ondieper lopend kunstaas. Dit is het gebied van de kleine snoeken. En van de hele grote! Niets. Op de Vier Winden gaan we weer dieper lopend, grover kunstaas opzetten. We maken twee rondjes en trollen dan verder naar de Driesprong. Verd... we krijgen geen beten meer. Ook de kleine snoekjes en de baarsjes doen niets. Op de Driesprong verticalen. Niets. Otte-omme! Wat nu? We besluiten terug te trollen en het te proberen op de Sloot van St. Jan en het verlengde ervan. En op de ondiepe toegangsstrook naar de St. Jan, naast de Spijkerboor, langs het riet, krijgt Bart er een aardige snoek op. 65-70, die koers.

Wat is ie fotogeniek hè!!! De snoek!

Ik mag er zelf óók zijn!

En laat ik nou even verderop zo’n junior 40er vangen! Zo is er een tijd niets, zo heb je er twee!

We varen het gat in. De sloot is vrij smal en kronkelig. Er ligt een bootje gemeerd, witter erin. Hij vangt goed, mooie voorns ook. “Jullie hoeven hier niet te snoeken, hier zit geen snoek niet. Het hele stuk niet, nergens niet!” ‘Wijze woorden van een kenner’, mompelen we spottend en varen proestend verder. Maar voor vandaag heeft die man toch maar mooi gelijk! Het water is schoon geblazen, veel drijfvuil is weg. Er staan nog wel veel planten, maar er is wel te vissen. Alleen krijgen we geen aanbeten. Schitterende natuur hier, dat wel. Het begint nu serieus te motten. Ik ga mijn regenbroek aantrekken. Bart heeft er geen bij zich. Hahaha! Wat kan het leven mooi zijn! M en ik doen een hi-five...

Fotomodel Baartjen! Jaloers Jan?

We varen het bredere en diepere Stroomgat op. Niets. De motregen gaat over in een lichte maar gestage dreinregen. De hemel boven ons is één reusachtige grijze viltmat. Mijn mooie hoed raakt al snel doorweekt, een walgelijk gevoel. Ik doe mijn capuchon er overheen. Wéér een walgelijk gevoel. Met regen in een boot, mensen wat een droefenis is dat toch! Alleen Bart lacht met regelmaat. Dat doet ie als ie naar mij kijkt. Kennelijk straal ik iets geinigs uit.

We komen op het Noordergat van de Plomp. Gaan nog even zo’n verboden werkhaventje in. Trollen wat op en neer, het is er lekker diep. Maar in ons hart staat al te lezen dat het over is. We zijn vochtig en de fut is er uit. En Bart gaat steeds harder lachen. Tijd om je verlies te nemen. Via de Amer scheuren we terug. Wind tegen, uiteraard. De capuchon slaat terug. Ik moet met één hand de hoed vasthouden waardoor de regen de mouw insijpelt en mijn opgeheven arm doorweekt  Mijn jas zit niet goed dicht van boven. Gestaag lekt er water via mijn hals naar binnen. Godsamme wat heeft die Bart een lol. Als ie straks uitstapt heb ik nog wat voor ’m in petto...

We trollen toch de Geertruidense Brug nog onderdoor. Doen het Kanaaltje ook nog. Nix natuurlijk. We zijn er. Nou moet alles er weer uit en de auto in. Daarna ‘t dekzeil netjes opzetten en bevestigen. Tegen het eind van de werkzaamheden is de regen bijna gestopt. M wijst hoopvol naar het water. ‘Pleur op!’, hoor ik mezelf zeggen. Als Bart weg rijdt, schiet me te binnen dat ik mijn lelijk plannetje niet ten uitvoer heb gebracht. Ook dat nog. Soppend rijd ik naar huis.

Volgende keer beter, voor ú in ieder geval Tight Lines en een Petri Heil!

Jan,

Bron: Jan Junge
© Onderlijnenvooropzee.com